مبانی مشروعیت حکومتها
15 بازدید
محل نشر: الهیات و حقوق » بهار 1381 - شماره 3 (24 صفحه - از 9 تا 32)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نویسنده محترم در آغاز به تبیین مفهوم «مشروعیت» می‏پردازد و معتقد است که مشروعیت به معنای شرعی بودن، قانونی بودن و یا مقبولیت داشتن نیست، بلکه «حق اصدار فرمان و حکم راندن» است و بر آن است که این مسأله با «علت لزوم اطاعت از فرامین حکومت» پیوستگی ویژه‏ای دارد. وی در پاسخ به این پرسش که «چرا شهروندان باید از فرامین حکومت اطاعت کنند؟» دست کم پنج نظریه مطرح می‏کند که عبارتند از: «قرارداد اجتماعی»، «رضایت عمومی»، «اراده عمومی»، «عدالت» و «سعادت عمومی». پاره‏ای از این نظریه‏ها، مشروعیت را بر اراده و خواست شهروندان مبتنی می‏سازد (نظریه‏های اختیارگرا) و پاره‏ای دیگر، آن را به ارزشهای اخلاقی و غایات معنوی پیوند می‏زند (نظریه‏های غیراختیارگرا). این نظریه‏ها به نحو مبسوطی نقد و بررسی شده است. نگارنده در پایان، به حکومت دینی و مبنای مشروعیت آن پرداخته و بر این باور است که در این نوع حکومت، مشروعیت دائر مدار رأی افراد نیست، بلکه افراد به آن فعلیّت می‏بخشند. کلید واژگان: مشروعیت، الزام سیاسی، الزام اخلاقی، نظریه‏های اخلاقی، حکومت دینی، کارآمدی
آدرس اینترنتی